NATUUR ZUIVERE BIJENHONING:  GEZOND  VERSTERKEND

Honing is een natuurlijke zoetstof die wordt gemaakt door honingbijen, met de door hen verzamelde nectar als hoofdingrediënt. Nectar is afkomstig van bloemen en bevat diverse suikers, mineralen en sporenelementen. De bijen veranderen de nectar in honing door de toevoeging van enzymen (diastase, invertase, katalase) en door het overtollige vocht van de nectar te laten verdampen.

Smaak, geur en kleur van honing variëren al naargelang de soort bloemen waar de nectar uit is gewonnen: zo bestaan er bijvoorbeeld lindehoning, lavendelhoning, rozenhoning, klaverhoning en heidehoning.

Babys' onder een jaar kunnen uit voorzorg het beste nog geen honing eten. Het maag- en darmstelsel van zuigelingen tot 12 maanden is nog niet volledig ontwikkeld en daardoor nog instabiel. Daarom kan niet uitgesloten worden dat sporen van Clostridium botulinum, die overal voorkomen, ook in honing aanwezig zijn en in een enkel geval zuigelingenbotulisme zouden kunnen veroorzaken.

Sommige honingsoorten bevatten sporen van maltose, dextrine, melizitose, turanose en sporadisch pentose (ribose, arabinose, xylose, lyxose)

Natuurhoning is een prachtig geneesmiddel tegen keelontsteking, slijmhoest en bronchitis. Natuurhoning wordt aanbevolen bij nervositeit en slapenloosheid. Een lepel honing direct voor het naar bed gaan gebruikt, regelt de bloedsomloop zo gunstig, dat het de zenuwen kalmeert en de nachtrust bevordert . In het algemeen kun je stellen dat natuurhoning bij regelmatig gebruik, weerstand verhogend is, ontstekkingsremmend en goed voor de bloedsomloop, spijsvertering en bacteriedodend.

Natuurhoning is op verschillende wijze te eten, ook te zien als vervanging van gewone suiker. Op brood, op pannekoeken, in koffie, thee, warme melk, pap, yoghurt,  salades, sauzen e.d. Perfect geschikt voor in de keuken.

HONINGSOORTEN

Honing is geen uniform product; de samenstelling kan verschillen, afhankelijk van een aantal factoren: het seizoen, de weeromstandigheden, de planten waaruit de nectar is gehaald, de grondsoort waarop planten groeien. De kleur van honing varieert van doorzichtig - wit via goudgeel tot donkerbruin. Hoe donker de honing, hoe meer mineralen en plantenzuren het bevat. Licht gekleurde honing is zachter, donkere honing sterker van smaak. Aangezien verschillende planten verschillende nectar afgeven, zal elke honing zijn eigen textuur, aroma, kleur en smaak hebben.

HET BEWAREN VAN HONING

De houdbaarheidswaarde van honing heet in de handel 2 1/2 jaar te zijn, maar eigenlijk bederft honing niet, al verliezen sommige soorten op den duur aan smaak en geur en krijgt naar  verloop van tijd een donkere kleur. Men heeft honing aangetroffen in Egyptische graftomben die er gitzwart uitzag, maar na 3000 jaar nog smaak en geur had. Honing dient bewaard te worden op een koel, droge plaats in potten van glas, aardewerk of plastic, niet in blikken daar honing in contact met metaal een chemische reactie te weeg brengt.